1.
ისინი ქალაქის ერთ-ერთ პროვინციულ კლუბში გავიცანი. მათი სახელებიც კი მახსოვს, ნუცა, თაკო და ნატა. პირველად ამ უკანასკნელს გამოველაპარაკე. საოცარი წვივები ჰქონდა. დავინახე თუ არა, სხეულის ყოველი უჯრედით ერექციაში ჩავიძირე. ეს არ იყო არც გადამეტებული სიმთვრალის და არც ექსტაზის დამსახურება, რომელმაც იმ დღეს ბოლო მომიღო.
ხშირად მიფიქრია, რომ არა ის სამი ალქაჯი, როგორ წარიმართებოდა ჩემი ერთფეროვანი ცხოვრება. არაფერია იმაზე დიდი ბედნიერება, როცა სხვისი მოწყენილობა შენი მხიარულების მიზეზია. თითოეულ ჩვენგანს აქვს უფლება, სიცოცხლეში ერთხელ მაინც ჩაიდინოს რაიმე ამორალური, რათა საკუთარ ძალებში დარწმუნდეს.
ჩემს შემთხვევაში ყველაფერი სწრაფად მოხდა. არ ვიცი, რა კრიტერიუმებით გადაწყვიტეს მილიარდობით მამაკაციდან მაინცდამაინც ჩემი ამორჩევა, მე ხომ ერთი ჩვეულებრივი ტიპი ვარ, სხვებისგან არაფრით გამორჩეული ბიურგერი, რომელიც ემის გაჟიმვაზე ოცნებობს. ემი ჩემი დის სახელია და იგი ბავშვობაში განგებამ ქვედა კიდურების ამპუტაციით დაასაჩუქრა. ემი ბალიშს ჰგავს, ინვალიდის ეტლზე დაგდებულ ბალიშს, ოღონდ ხელებიანს. მის ადგილას თავს უბედნიერეს ადამიანად ვიგრძნობდი, ვინაიდან იგი არ დგას ისეთი ყოველდღიური საფრთხის წინაშე, როგორიცაა ქუჩის გადაკვეთა. მას არ სჭირდება ფრჩხილების მოჭრა, ფეხსაცმლის მაღაზიებში წანწალი და სხვა უამრავი რამ, რაშიც ბევრი დრო და ფული იხარჯება. ემის არასოდეს გააყოლებენ თვალს ანანისტი ბიჭები და არასოდეს ინატრებენ მასთან ჟიმაობას. მისდამი ჩემი დამოკიდებულება კი თანაგრძნობაა, ყველაზე დიდი და გონივრული თანაგრძნობა. რაოდენ ამორალურიც არ უნდა გეჩვენებოდეთ ეს ჩანაფიქრი, მასში მაინც არსებობს სიკეთისა და ბედნიერების მარცვლები.
ის ახლა სახლშია, ინვალიდის ეტლზე დევს და შესაძლოა, თვითმკვლელობაზეც ფიქრობს.
სამაგიეროდ, არ ვიცი, რას ფიქრობს ნატა, თვალებში ჩაციებით რომ მიყურებს და თავის ორ მეგობართან ერთად ელის ჩემს პასუხს კითხვაზე:
"მაქვს, თუ არა სპერმა?"
- რაში გჭირდებათ?
- საინტერესო შეკითხვაა, - ამბობს ნუცა და თაკოს თვალს უკრავს.
- მე ავუხსნი, - ჩურჩულებს ნატა.
მსგავს სიტუაციებში ყოველთვის თავშეუკავებელი ვხდები. ამჯერად კი ცნობისმოყვარეობა ყველაფერზე წინ დგას. ადამიანებს ეს თვისება რომ არ ჰქონდეთ, სამყარო ბევრად სხვანაირი იქნებოდა.
- მოკლედ, ჩვენ უშვილო დედების არშემდგარი სექტა ვართ.
როგორც ჩანს, ისეთ სიფათს ვკერავ, თვითონვე ხვდება, რომ თხრობის ფორმა უნდა გაამარტივოს და უფრო გასაგებ ენაზე ამიხსნას მათი ინტერესის საფუძველი.
თაკო დახმარებას ცდილობს და სიტყვას ართმევს.
- აქ რელიგია არაფერ შუაშია, სექტას პირობითად ვგულისხმობთ, რადგან საუბარია იმ არცთუ ისე სასიამოვნო ფაქტზე, რომლიდან გამომდინარეც ვერასოდეს დავფეხმძიმდებით და ვერც შვილს გავაჩენთ.
მინდა გული ამიჩუყდეს, თუმცა არ გამომდის. ადამიანის ცხოვრებაში ყოველთვის დგება ტრაგიკული მომენტი. ასეთ დროს მარტოობა ორმაგად ამძაფრებს ტკივილს, მაგრამ როდესაც ხვდები მეორე ადამიანს, რომელიც მსგავსი პრობლემის წინაშე დგას, აქ ხდება გაერთიანება და ტრაგედიის კომედიად ქცევის ალბათობა უფრო მეტია, ვიდრე თვითმკვლელობაზე ფიქრი.
კარგი იქნებოდა, ინვალიდთა კავშირი რომ არსებობდეს, მაშინ ემი აღარ მოიწყენდა. წარმოიდგინეთ ათეულობით ინვალიდის ეტლი და მათზე დადებული ცოცხალი ბალიშები, რომლებსაც ხელები აქვთ და მეტყველება შეუძლიათ.
დღესდღეობით მსოფლიოს პრობლემა უნდობლობაა. გაერთიანება ნებისმიერ საკითხშია აუცილებელი, რათა ადამიანს ბევრი ფიქრის დრო არ ჰქონდეს, სწორედ ფიქრია თითოეული ჩვენგანის უბედურების საწყისი.
ჩემს შემთხვევაში კი, ჯობია ინსტინქტს მივყვე.
- მე რაში გჭირდებით?
ნუცა ჩუმად ზის. მას ბევრი ლაპარაკი არ უყვარს. იგი გარემოს აკვირდება და შემდგომ მის გაანალიზებას ახდენს. აცვია შავი ელასტიკი, რომელიც ორმაგად მიმზიდველს ხდის, ჭკუას კარგავს ტინტო ბრასის ფილმებზე... ცხოვრების დევიზი: "დაიმონე მამაკაცი".
- ჩვენ შენი სპერმა გვჭირდება. - ამბობს ნატა. - ერთი კვირის წინ, თაკოს მეტად უცნაური ხილვა ჰქონდა, უშვილო ქალების მფარველი ქალღმერთი გამოეცხადა. ეს არ იყო მოჩვენება ან სიზმარი, ეს იყო ხილვა, სადაც მან დავალება მიიღო.
- რა დავალება?
- მზის ამოსვლამდე, სამივემ ერთი და იგივე მამაკაცის სპერმით კბილები უნდა გამოვიხეხოთ.
გული არ მერევა. პირიქით, ყოველთვის მიზიდავდა მსგავსი რიტუალები, ამჯერადაც დაუოკებელი ინტერესი მკლავს და ნელ-ნელა ვხურდები.
- და შედეგი?
- არ ვიცით, რა შედეგს მოიტანს, მაგრამ ვიცით, რომ რაღაც მნიშვნელოვანი მოხდება და ჩვენი ცხოვრების აზრიც გაორმაგდება...
- მე რატომ ამირჩიეთ?
- იმიტომ, რომ ეს ჩვენი გადასაწყვეტი იყო. როცა დაგინახეთ, მაშინვე მივხვდით, რომ შენ შეგიძლია დავალების შესრულებაში დაგვეხმარო.
- გამოდის, რომ ინტუიციას ეყრდნობით?
- ინტუიციას არა, უფრო რწმენას. - ჩურჩულებს ნუცა.